Drogi oddechowe nosowo-gardłowe: dlaczego jest to najbardziej korzystne u pacjenta z odruchem wymiotnym

Po podejrzeniu przedawkowania 64-letni pacjent został znaleziony półprzytomny. Reaguje tylko na bodźce bolesne, oddycha głośno, a szczęka jest tak mocno zaciśnięta, że ​​udrożnienie dróg oddechowych przez usta nie wchodzi w grę. Właśnie w tej sytuacji najkorzystniejsze jest zastosowanie dróg oddechowych nosowo-gardłowych: przywraca i utrzymuje drożność dróg oddechowych, nie wywołując odruchu wymiotnego, który sprawia, że ​​doustne środki wspomagające drogi oddechowe są niebezpieczne.

Zasada jest na tyle prosta, że ​​można nią kierować przy każdej późniejszej decyzji. W szkoleniu z zakresu medycyny ratunkowej ten sam punkt pojawia się w egzaminach i protokołach: najkorzystniejsze jest zastosowanie dróg oddechowych nosowo-gardłowych, ponieważ umożliwiają one utrzymanie drożności dróg oddechowych u półprzytomnego pacjenta z nienaruszonym odruchem wymiotnym . Zrozumienie, dlaczego tak jest, wyjaśnia, kiedy stosować NPA, kiedy go unikać i czym różni się on od dróg oddechowych jamy ustnej i gardła.

Dlaczego odruch wymiotny sprawia, że NPA jest bezpieczniejszym wyborem

Odruch wymiotny jest mechanizmem ochronnym i pozostaje aktywny u wielu półprzytomnych pacjentów. Drogi oddechowe ustno-gardłowe (OPA) umieszczone w jamie ustnej stykają się z podstawą języka i tylną ścianą gardła. U pacjenta z odruchem wymiotnym kontakt ten może wywołać odruch wymiotny, wymioty, skurcz krtani i aspirację, zamieniając częściowo zatkane drogi oddechowe w całkowicie upośledzone.

Drogi oddechowe nosowo-gardłowe pozwalają uniknąć tego problemu, wybierając inną drogę. Wchodzi przez nozdrze, podąża za dnem jamy nosowej i spoczywa w gardle, a jej koniec znajduje się za językiem. Zamiast stymulować wrażliwe struktury, które powodują odruch wymiotny, utrzymuje język i podniebienie miękkie z dala od tylnej ściany gardła. Drogi oddechowe pozostają drożne, a pacjent toleruje urządzenie ze znacznie słabszym odruchem.

Ta pojedyncza różnica powoduje, że NPA jest domyślnym wyborem, gdy świadomość jest obniżona, ale nadal występują odruchy obronne. Z tego też powodu stwierdzenie to tak konsekwentnie pojawia się w badaniach ratowników medycznych i ratownikach medycznych jako cecha definiująca NPA w porównaniu z innymi środkami wspomagającymi drogi oddechowe.

Jak działa droga oddechowa nosowo-gardłowa

Drogi oddechowe nosowo-gardłowe to miękka, zakrzywiona rurka z rozszerzonym kołnierzem na końcu nosowym i ściętą końcówką na końcu gardłowym. Po włożeniu działa jak szyna mechaniczna: język, podniebienie miękkie i otaczające je tkanki miękkie nie mogą opaść na tylną ścianę gardła, która utrzymuje drożność górnych dróg oddechowych podczas oddychania spontanicznego.

Większość NPA jest wykonana z PCV lub silikonu klasy medycznej. PVC zapewnia wystarczającą sztywność ścianek, aby unieruchomić tkankę, pozostając jednocześnie wystarczająco elastycznym, aby dopasowywać się do kanału nosowego. Wersje silikonowe są bardziej miękkie i mogą być wygodniejsze przy dłuższym użytkowaniu. Rozmiary pediatryczne mają tę samą konstrukcję, ale mają mniejsze średnice i obowiązują te same wymiary od nosa do płatka ucha. Ponieważ NPA jest środkiem inwazyjnym, stosowanym w bezpośrednim kontakcie przez błonę śluzową, sterylne urządzenie jednorazowego użytku to standard opieki w stanach nagłych i okołooperacyjnych.

W przypadku zespołów oceniających sprzęt, jednorazowe drogi oddechowe nosowo-gardłowe stosowane w praktyce przedszpitalnej i szpitalnej powinny mieć wyraźne oznaczenia rozmiaru, gładką fazę i kołnierz zapobiegający znikaniu rurki w nozdrzu. Należą do szerszego zakresu portfolio produktów do znieczulenia i udrażniania dróg oddechowych obejmuje również rurki dotchawicze, maski krtaniowe i powiązane akcesoria.

Dostawcy jednorazowych nosowo-gardłowych dróg oddechowych, fabryka niestandardowa - Zhejiang Sungood Te Sungood to chińscy dostawcy jednorazowych dróg oddechowych nosowo-gardłowych i niestandardowa fabryka jednorazowych dróg oddechowych nosowo-gardłowych, główne wskazania... Zobacz produkt →

Scenariusze kliniczne, w których NPA jest najbardziej korzystna

NPA nie jest pierwszym wyborem w przypadku każdej sytuacji awaryjnej w drogach oddechowych, ale jest najlepszym wyborem w kilku konkretnych sytuacjach:

• Półprzytomni pacjenci z nienaruszonym odruchem wymiotnym. To klasyczne wskazanie. Pacjent potrzebuje wsparcia dróg oddechowych, ale nie toleruje niczego, co dotyka tylnej części jamy ustnej.
• Podejrzewa się uraz kręgosłupa szyjnego. NPA można wprowadzić bez poruszania głową lub szyją, co czyni go cennym w profilaktyce kręgosłupa.
• Szczękościsk, zaciśnięta szczęka lub uraz jamy ustnej. Jeżeli nie można bezpiecznie otworzyć ust, droga nosowa pozostaje dostępna.
• Przewód do odsysania. Rurka umożliwia odsysanie krwi, wymiocin lub wydzieliny z gardła, gdy pacjent nie jest w stanie ich usunąć.
• Temporing podczas opóźnionej intubacji. Jeżeli zaawansowane udrożnienie dróg oddechowych nie jest natychmiast dostępne lub nie jest wskazane, NPA w międzyczasie utrzymuje drożność dróg oddechowych.

Przeciwwskazania i powikłania, o których warto wiedzieć

Najpoważniejszym przeciwwskazaniem jest podejrzenie złamania podstawy czaszki , co może sugerować oczy szopa, objaw Battle'a lub wyciek płynu mózgowo-rdzeniowego z nosa lub uszu. W tym ustawieniu NPA może przejść przez złamanie i dostać się do jamy czaszki. Poważny uraz środkowej części twarzy i znana niedrożność nosa to także powody, dla których należy unikać stosowania urządzenia lub używać go ze szczególną ostrożnością.

Powszechnym błędnym przekonaniem jest to, że NPA może ustabilizować złamane kości nosowe, jeśli zostanie prawidłowo włożony. Nie może. Urządzenie jest zbyt miękkie, aby działać jak szyna, a umieszczenie go w uszkodzonym kanale nosowym może pogorszyć krwawienie i utworzyć fałszywy kanał. Złamanie nosa lub znaczna deformacja nosa jest przeciwwskazaniem względnym i należy unikać stosowania urządzenia, chyba że korzyści wyraźnie przewyższają ryzyko.

Najczęstszym powikłaniem jest krwawienie z nosa, ponieważ błona śluzowa nosa jest silnie unaczyniona. Może również wystąpić uszkodzenie błony śluzowej, skurcz krtani i martwica uciskowa, zwłaszcza w przypadku zbyt dużej rurki lub wprowadzenia na siłę. Wybór odpowiedniego rozmiaru, zastosowanie obfitego smarowania i delikatne przesuwanie zmniejszają ryzyko wystąpienia tych problemów.

Drogi oddechowe nosowo-gardłowe i ustno-gardłowe: bezpośrednie porównanie

Żadne urządzenie nie wentyluje pacjenta. Obydwa są środkami pomocniczymi, które utrzymują drożność górnych dróg oddechowych, podczas gdy pacjent oddycha spontanicznie. Decyzja kliniczna zależy od poziomu świadomości i obecności odruchów obronnych.

Kiedy pacjent jest głęboko nieprzytomny i nie ma odruchu wymiotnego, założenie OPA jest szybsze i łatwiejsze. Kiedy występuje odruch wymiotny lub pacjent jest tylko półprzytomny, NPA jest wyraźnie bezpieczniejszy. Kiedy poziom świadomości jest niepewny, NPA niesie ze sobą mniejsze ryzyko wywołania wymiotów.

Wkładanie i wymiarowanie w praktyce

Prawidłowy rozmiar jest niezbędny. Długość NPA powinna być równa odległości od czubka nosa do płatka ucha, a średnica powinna być zbliżona do małego palca pacjenta lub otworu nosowego. Średnice wewnętrzne dorosłych zwykle wahają się od 6,0 ​​do 9,0 mm. Zbyt krótka rurka nie unieruchomi języka; zbyt długi może przedostać się do krtani lub przełyku, powodując skurcz krtani lub hipoksemię.

1. Wybierz rozmiar na podstawie pomiaru od nosa do płatka ucha i sprawdź położenie kołnierza względem nozdrza.
2. Obficie nasmaruj rurkę rozpuszczalnym w wodzie żelem.
3. Włóż skos skierowany w stronę przegrody nosowej, podążając za dnem kanału nosowego.
4. Postępuj delikatnie. W przypadku napotkania oporu lekko obróć rurkę lub wypróbuj drugie nozdrze; nigdy tego nie wymuszaj.
5. Upewnij się, że kołnierz opiera się o nozdrze, a następnie ponownie oceń ruch powietrza i natlenienie.

Kiedy NPA nie wystarczy

NPA nie zapewnia wentylacji nadciśnieniowej. Zachowuje jedynie przejście dla spontanicznego oddychania. Jeśli u pacjenta wystąpi bezdech, konieczne będzie wspomaganie wentylacji lub poważny uraz szczękowo-twarzowy, zespół musi zastosować urządzenie nadgłośniowe lub rurkę dotchawiczą. W takich sytuacjach wybór odpowiedniego urządzenia i rozmiaru jest tak samo ważny jak początkowa decyzja NPA. Zespoły chcące przejrzeć opcje wyboru urządzenia mogą się z tym zapoznać Przewodnik dotyczący rozmiaru i bezpieczeństwa maski krtaniowej .

Konkluzja dla lekarzy i kupujących

Najbardziej korzystne jest zastosowanie dróg oddechowych nosowo-gardłowych, ponieważ utrzymują one drożność dróg oddechowych u półprzytomnego pacjenta z odruchem wymiotnym. Robi to, czego nie potrafią drogi oddechowe jamy ustnej i gardła: wspiera drogi oddechowe przez nos, nie wywołując odruchów ochronnych, które prowadzą do wymiotów i aspiracji. Z tego powodu należy do każdego zestawu do udrażniania dróg oddechowych, karetki pogotowia i wózka reanimacyjnego.

W przypadku zespołów zakupowych wymagania praktyczne są proste: sterylne opakowanie jednorazowego użytku, PCV lub silikon klasy medycznej, pełna gama rozmiarów z wyraźnymi oznaczeniami oraz konstrukcja kołnierza zapobiegająca przedostawaniu się produktu do nozdrza. Jakość wykonania również ma znaczenie. Dostawcy, którzy produkują zgodnie z normą ISO 13485 i posiadają certyfikat CE dla swoich urządzeń do udrażniania dróg oddechowych, dają nabywcom udokumentowany poziom pewności. Jeśli oceniasz opcje dostaw, poproś o specyfikacje produktów i próbki od producenta, aby można było przetestować urządzenie w Twoim własnym środowisku klinicznym.