A w CAB oznacza Airway: objaśnienie sekwencji RKO i urządzeń do dróg oddechowych

Odpowiedź bezpośrednia: A oznacza drogi oddechowe

W sekwencji CAB używanej do resuscytacji krążeniowo-oddechowej A oznacza drogi oddechowe. Pełna sekwencja obejmuje krążenie, drogi oddechowe, oddychanie — najpierw uciskanie klatki piersiowej, następnie udrożnienie dróg oddechowych, a następnie oddechy ratownicze. Zastąpiło to starszą kolejność ABC (drogi oddechowe, oddychanie, krążenie), która przedkładała kontrolę dróg oddechowych przed uciskami.

Zmiana ma znaczenie, ponieważ zmienia to, co ratownik robi w pierwszej kolejności, gdy ktoś upada. W przypadku CAB uciski rozpoczynają się natychmiast, aby spowodować przepływ krwi. Dopiero po 30 uciśnięciach ratownik robi pauzę, aby udrożnić drogi oddechowe i wykonać dwa oddechy, zachowując stosunek 30:2 dla jednego ratownika.

Dlaczego CAB zastąpiło ABC: kolejność ma naprawdę znaczenie

W 2010 roku American Heart Association zmieniło sekwencję resuscytacji krążeniowo-oddechowej z ABC na CAB, a uzasadnienie sprowadzało się do momentu. W starym modelu ABC ratownicy często tracili cenne sekundy, próbując udrożnić drogi oddechowe i wykonać oddechy przed rozpoczęciem uciśnięć klatki piersiowej, a w przypadku zatrzymania krążenia najpilniejszym priorytetem jest przepływ krwi do mózgu i serca. Wytyczne AHA wskazują, że większość zatrzymań krążenia ma miejsce u dorosłych, a uciskanie klatki piersiowej jest jedyną interwencją o decydującym znaczeniu dla przeżycia. oraz że opóźnienia skupione na drogach oddechowych w ogóle zniechęcały osoby postronne do działania.

Rozpoczęcie od uciśnięć nie oznacza, że ​​udrożnienie dróg oddechowych jest opcjonalne — po prostu zajmuje drugie miejsce w kolejce. Opóźnienie tego o około 20 sekund, czyli czasu potrzebnego na wykonanie pierwszej serii uciśnięć, okazało się mieć znacznie mniejsze znaczenie niż zapewnienie krążenia krwi bez wahania.

Otwieranie dróg oddechowych: od techniki gołych rąk do urządzeń pomocniczych

Po rozpoczęciu uciskania dróg oddechowych udrożnienie dróg oddechowych jest szybkim i fizycznym krokiem. Standardową metodą jest manewr odchylenia głowy i uniesienia podbródka: delikatnie odchyl głowę do tyłu, jednocześnie unosząc brodę do przodu, co odciąga język od tylnej części gardła i otwiera drogę dla powietrza. Jeśli podejrzewa się uraz kręgosłupa, ratownicy stosują zamiast tego manewr wysunięcia szczęki, który pozwala uniknąć poruszania szyją.

Te techniki stosowania gołych rąk sprawdzają się w większości sytuacji awaryjnych, ale nie utrzymują drożności dróg oddechowych przez czas nieokreślony — ratownik musi utrzymać pozycję podczas każdego cyklu uciśnięć i oddechów. W warunkach klinicznych, gdzie pacjent potrzebuje wsparcia dróg oddechowych przez dłuższy czas, miękka, jednorazowa droga oddechowa nosowo-gardłowa stosowana do utrzymywania drożności u pacjentów oddychających spontanicznie przejmuje to zadanie bez konieczności ciągłego ręcznego pozycjonowania.

Kiedy podstawowe manewry w drogach oddechowych nie wystarczą

Resuscytacja krążeniowo-oddechowa wykonywana przez świadka zdarzenia opiera się na ręcznych technikach udrażniania dróg oddechowych, ponieważ nie wymaga ona żadnego sprzętu i może być wykonana przez każdego. Jednak w szpitalach, karetkach pogotowia i salach operacyjnych leczenie dróg oddechowych często musi wykraczać poza odchylenie głowy do tyłu.

• Pacjenci w znieczuleniu ogólnym potrzebują zabezpieczonych dróg oddechowych na czas trwania zabiegu nasza linia masek krtaniowych do stosowania w znieczuleniu i opiece doraźnej wchodzi — urządzenie nadgłośniowe, które umieszcza się nad strunami głosowymi i nie wymaga pełnej intubacji.
• Przypadki wymagające w pełni zabezpieczonych, izolowanych dróg oddechowych – operacja, ciężki uraz lub długotrwała wentylacja – wymagają rurki dotchawicze stosowane, gdy wymagane jest ostateczne zabezpieczenie dróg oddechowych , umieszczony bezpośrednio w tchawicy.
• Pacjentom z ograniczonym otwieraniem ust lub szczękościskiem, którzy nie tolerują dróg oddechowych przez usta, lepiej jest zastosować opcję nosowo-gardłową.

Wybór między nimi zależy od tego, jak długo drogi oddechowe wymagają wsparcia, jak inwazyjna może być interwencja oraz od tego, czy pacjent oddycha spontanicznie, czy też wymaga pełnej kontroli wentylacji.

Urządzenia do udrażniania dróg oddechowych stosowane w warunkach klinicznych i nagłych przypadkach

Urządzenia do udrażniania dróg oddechowych nie działają w izolacji — prawidłowe użycie obejmuje monitorowanie, a nie tylko zakładanie. Nadmierne lub niedostateczne napełnienie urządzenia do udrażniania dróg oddechowych z mankietem może spowodować uszkodzenie tkanki lub wyciek powietrza i dlatego system monitorowania ciśnienia w mankiecie, który pomaga zapobiegać niedostatecznemu lub nadmiernemu napompowaniu podczas udrażniania dróg oddechowych obok masek krtaniowych i rurek dotchawiczych w wielu placówkach stało się standardowym wyposażeniem.

W przypadku zespołów oceniających w szczególności opcje dróg oddechowych maski krtaniowej rozmiar i technika zakładania wpływają zarówno na powodzenie pierwszej próby, jak i na komfort pacjenta. nasz szczegółowy przewodnik dotyczący zakładania i doboru maski krtaniowej obejmuje praktyczne decyzje, które zapadają po wyborze samego urządzenia.