Zhejiang Sungood Technology Co., Ltd.

Wiadomości

Dom / Wiadomości / Wiadomości branżowe / Jak założyć jamę ustno-gardłową: dobór rozmiaru, technika zakładania i kontrole

Jak założyć jamę ustno-gardłową: dobór rozmiaru, technika zakładania i kontrole

Udrożnienie dróg oddechowych ustno-gardłowych (OPA) zawodzi z jednego z trzech powodów: niewłaściwego rozmiaru, nieprawidłowego ułożenia głowy lub nieprawidłowej ścieżki wokół języka. W praktyce trzecia przyczyna jest najczęstsza i najłatwiej ją naprawić. Dorosły OPA wprowadzony swoją krzywizną w odwrotną stronę wsuwa język z powrotem do gardła i może zmienić częściowo zatkane drogi oddechowe w całkowicie zablokowane. Zmierz urządzenie względem szczęki, wysuń głowę, chyba że kręgosłup szyjny mówi inaczej, i pozwól, aby końcówka przesuwała się nad językiem, a nie pod nim. Wykonane w ten sposób drogi oddechowe osiadają w ciągu kilku sekund i utrzymują czysty kanał między zębami a tylną ścianą gardła.

Poniżej znajdują się szczegółowe informacje kryjące się za tym podsumowaniem: jak upewnić się, że pacjent nie ma odruchu wymiotnego, jaki rozmiar wybrać, dlaczego technika rotacyjna jest odpowiednia dla dorosłych, kiedy ostrze języka jest bezpieczniejsze i co zrobić, gdy pierwsza próba nie powoduje poruszenia powietrza.

Najpierw upewnij się, że pacjent nie ma odruchu wymiotnego

OPA to blokada zgryzu i kanał oddechowy, nic więcej. U nieprzytomnego pacjenta utrzymuje język z dala od tylnej ściany gardła i zapewnia drogę do ssania. Nie uszczelnia tchawicy, nie chroni przed aspiracją i nie wentyluje samodzielnie.

Zanim dotkniesz ust, sprawdź te punkty:

  • Brak reakcji na głośne polecenie werbalne lub bolesny bodziec.
  • Nie ma krztuszenia, gdy cewnik ssący lub szpatułka dotrze do tylnej części jamy ustnej.
  • Podczas stymulacji nie można kaszleć ani połykać.
  • Żadnych protez, luźnych zębów, zakrzepów krwi ani resztek jedzenia w jamie ustnej.

Jeśli pacjent się krztusi, przestań. Zmuszenie OPA do nienaruszonego odruchu wymiotnego powoduje wymioty, zachłyśnięcie i czasami skurcz krtani. Pacjent, który krztusi się, zwykle potrzebuje udrożnienia dróg oddechowych przez nos lub aparatu nadgłośniowego, a nie większego w jamie ustnej.

Podanie doustne jest również złym wyborem w przypadku szczękościsku, ciężkiego urazu szczękowo-twarzowego lub żuchwy, niedawnej operacji jamy ustnej i połknięciu substancji żrących. To nie są ograniczenia urządzenia; są ograniczeniami drzwi.

Zmierz od kącika ust do kąta szczęki

Rozmiar dróg oddechowych należy dobierać na pacjencie, a nie na opakowaniu. Umieścić kołnierz w kąciku ust i ułożyć korpus urządzenia wzdłuż linii szczęki. Końcówka powinna sięgać do kąta żuchwy, mniej więcej poniżej i nieco za płatkiem ucha. U dorosłych ten pojedynczy pomiar jest bardziej wiarygodny niż ocena na podstawie masy ciała lub wzrostu.

Oba kierunki błędu powodują problemy:

  • Zbyt krótki: końcówka zatrzymuje się w połowie języka, wypycha język do tyłu i może pogorszyć niedrożność.
  • Zbyt długie: końcówka naciska na nagłośnię lub obszar nalewkowaty, co może utrudniać wejście do krtani i powodować odruch wymiotny lub kaszel, gdy pacjent się rozjaśnia.

Kołnierz jest Twoją kontrolą krzyżową. Prawidłowo osadzona soczewka OPA opiera się na wargach i siekaczach, a nie unosi się przed nimi.

Rozmiary OPA w stylu Guedela z uwzględnieniem grup pacjentów, do których są zwykle dopasowywane. Długości różnią się nieznacznie w zależności od producenta, dlatego jako decydujący test traktuj pomiar kąta ust do szczęki.
Rozmiar Przybliżona długość Typowy pacjent
000 40 mm Noworodek
00 50 mm Niemowlę
0 60 mm Małe dziecko
1 70 mm Dziecko
2 80 mm Mały dorosły
3 90 mm Przeciętny dorosły
4 100 mm Duży dorosły
5 110 mm Bardzo duży dorosły

Ustaw głowę przed otwarciem ust

Pracuj od wezgłowia łóżka, a nie od boku, tak aby kołnierz znalazł się w miejscu, w którym go widzisz. Najpierw odessaj krew, wymioty lub wydzielinę; OPA nie naprawi zablokowanego światła, a wypchnięcie zanieczyszczeń w dół stwarza tylko większy problem. Ustaw głowę w pozycji wąchania, z lekkim zgięciem dolnej części szyi i wyprostem górnej części szyi, tak aby zewnętrzny przewód słuchowy znajdował się mniej więcej na poziomie wcięcia mostka.

Jeśli podejrzewasz uraz odcinka szyjnego kręgosłupa, zachowaj ręczną stabilizację w linii i użyj wysunięcia szczęki, aby pociągnąć język do przodu, zamiast przechylać głowę. Jeżeli można zastosować urządzenie nadgłośniowe lub rurkę dotchawiczą, przed wprowadzeniem OPA należy wstępnie natlenić za pomocą maski workowej. Pacjent, który przychodzi z saturacją w okolicach osiemdziesiątki, potrzebuje tlenu, a nie plastikowej rurki.

Dwie techniki wprowadzania, które niezawodnie działają

Technika rotacyjna: domyślna dla dorosłych

  1. Trzymaj OPA do góry nogami, tak aby krzywizna była skierowana w stronę podniebienia twardego, a kołnierz znajdował się na palcach.
  2. Otwórz usta kciukiem i palcem wskazującym, trzymając palec skrzyżowany lub nożycowy.
  3. Przesuwaj końcówkę wzdłuż podniebienia twardego, aż minie podniebienie miękkie, zwykle o trzy do czterech centymetrów od ostatecznej pozycji.
  4. Obróć urządzenie o 180 stopni w miarę przesuwania się, tak aby krzywa kończyła się wzdłuż tylnej ściany gardła.
  5. Wsuwaj, aż kołnierz dotknie siekaczy lub warg.

Zbyt wczesna rotacja to klasyczny błąd. Jeśli czubek nadal znajduje się na podniebieniu twardym podczas skręcania, krawędź zadrapuje błonę śluzową, a drogi oddechowe wracają poplamione krwią. Jeśli tak się stanie, wycofaj się, odsysaj, popraw pozycję głowy i zacznij od nowa.

Technika języka i ostrza: bezpieczniejsza u dzieci i małych ust

Podnieś język do przodu za pomocą szpatułki lub ostrza laryngoskopu, a następnie włóż OPA właściwą stroną do góry, zgodnie z naturalną krzywizną podniebienia. Rotacja nie jest konieczna i dlatego jest to zwykłe podejście u niemowląt i małych dzieci; podniebienie miękkie jest łatwe do zranienia ruchem skręcającym. Niezależnie od wybranej techniki, nigdy nie używaj urządzenia na siłę. Stały opór oznacza, że ​​końcówka dotyka tkanki, dlatego należy cofnąć centymetr, natlenić i ocenić ponownie przed ponowną próbą.

Potwierdź położenie przed przyklejeniem taśmy

  • Unoszenie klatki piersiowej przy każdym oddechu z worka-maski, bez wyciekania powietrza wokół kołnierza.
  • Równe szmery oddechowe po obu stronach klatki piersiowej.
  • Żadnego bulgotania w nadbrzuszu.
  • Normalny przebieg w kapnografii, jeśli jest dostępny.
  • Nasycenie tlenem utrzymuje się lub poprawia w ciągu następnej minuty.

Jeśli wentylacja nie ulegnie poprawie, powstrzymaj się od chęci sięgnięcia po szersze drogi oddechowe. Wycofaj OPA o jeden lub dwa centymetry i ponownie przewietrz; zbyt długie urządzenie często utrudnia pracę właśnie dlatego, że jego końcówka dociska nagłośnię. Następnie ponownie zmierz i włóż ponownie lub całkowicie zmień trasę.

Po udrożnieniu dróg oddechowych zabezpiecz kołnierz taśmą lub krawatem, zanotuj zastosowany rozmiar i zapisz czas. Pacjent może ugryźć, przetoczyć się i przesunąć niezabezpieczoną OPA w ciągu kilku minut.

Błędy, które zamieniają pięciosekundową pracę w trudne drogi oddechowe

  1. Wkładanie dorosłego OPA właściwą stroną do góry, co powoduje cofnięcie języka.
  2. Obraca się, gdy czubek znajduje się nadal na podniebieniu twardym, powodując krwawienie i obrzęk.
  3. Zmniejszono rozmiar, ponieważ krótsze urządzenie łatwiej się wsuwa.
  4. Wkładanie do pacjenta, który nadal ma odruch wymiotny.
  5. Pomijanie ssania, przez co wydzielina jest wypychana w kierunku krtani.
  6. Pozostawienie OPA na miejscu, gdy pacjent się obudzi i zacznie krztusić się.

Większość z nich to błędy techniczne, a nie problemy ze sprzętem, a większość z nich staje się oczywista w ciągu kilku sekund od pierwszej próby wentylacji.

Kiedy droga doustna jest niewłaściwą drogą

Drogi oddechowe nosowo-gardłowe stanowią praktyczną alternatywę, gdy nie można otworzyć ust, gdy uraz jamy ustnej lub szczękościsk blokuje dostęp lub gdy pacjent toleruje urządzenie nosowe, ale dławi się nim. Wprowadza się go po dnie jamy nosowej, prostopadle do twarzy, ze środkiem nawilżającym i powinien przylegać kołnierzem do nozdrza. Unikaj tego, jeśli podejrzewasz złamanie podstawy czaszki lub poważny uraz środkowej części twarzy.

Posiadanie obu tras w wózku ma większe znaczenie, niż przyznaje większość list kontrolnych. Jednorazowa rurka nosowo-gardłowa przeznaczona do udrażniania dróg oddechowych to rozsądna pozycja, którą można przechowywać razem z ustnymi drogami oddechowymi, więc decyzja ma charakter kliniczny, a nie logistyczny.

Single-Use Nasopharyngeal Airway for Upper Airway Management Jednorazowe drogi oddechowe nosowo-gardłowe do udrożnienia górnych dróg oddechowych Jednorazowe NPA do łagodzenia niedrożności górnych dróg oddechowych i wspomagania wentylacji u pacjentów oddychających spontanicznie, gdy nie można zastosować drogi oddechowej przez usta. Zobacz produkt →

Jeśli pacjent potrzebuje uszczelki, a nie kanału

OPA utrzymuje otwarte przejście; nie uszczelnia krtani. Jeśli pacjent wymaga wentylacji nadciśnieniowej, wyższego stężenia wdychanego tlenu lub drogi oddechowej odpornej na wzdęcie żołądka, następnym krokiem jest założenie nadgłośniowej drogi oddechowej lub rurki dotchawiczej.

W tym momencie punkty orientacyjne dotyczące rozmiaru zmieniają się całkowicie, ponieważ urządzenia nadgłośniowe są dopasowywane do masy ciała i objętości mankietu, a nie do odległości od kącika ust do kąta szczęki, dlatego przed otwarciem nowego opakowania zapoznaj się z wytycznymi dotyczącymi rozmiaru i zakładania nadgłośniowych dróg oddechowych.

Na przykład standardowa silikonowa maska ​​krtaniowa składa się z miękkiego mankietu, który dopasowuje się do kształtu gardła i utrzymuje uszczelnienie pod niskim ciśnieniem, co różni się od sztywnego kanału zapewnianego przez OPA.

Standard Silicone Laryngeal Mask Airway for Anesthesia and Resuscitation Standardowa silikonowa maska krtaniowa do znieczulenia i resuscytacji Silikonowe nadgłośniowe drogi oddechowe klasy medycznej, umożliwiające szybką, tymczasową wentylację podczas znieczulenia ogólnego, resuscytacji w nagłych przypadkach i intensywnej terapii, z możliwością wyboru rozmiaru. Zobacz produkt →

Demontaż i dokumentacja

Usuń OPA, gdy pacjent zacznie krztusić się, celowo kaszle lub wykonuje polecenia. Odsysaj przed wyjęciem, ponieważ język często opada w momencie wysunięcia urządzenia, zwłaszcza u osób, które nie są w pełni przytomne. Natychmiast ponownie oceń drogi oddechowe i trzymaj w zasięgu odsysanie i maskę z zaworem workowym. Zapisz zastosowany rozmiar, czas założenia i usunięcia oraz powód, dla którego konieczne było udrożnienie dróg oddechowych. Ta krótka notatka jest często jedynym dowodem, jakim dysponuje współpracownik, gdy pacjent dociera na oddział ratunkowy lub oddział intensywnej terapii.

Dwa nawyki oddzielają czyste wejście od trudnego. Zmierz każdego pacjenta według własnej szczęki, zamiast zgadywać na podstawie opakowania, i trzymaj rozmiary, które faktycznie przechowujesz w zasięgu ręki, abyś mógł wybrać pomiędzy 80, 90 i 100 mm, a nie cokolwiek, co akurat znajduje się na górze wózka. Jeśli wyposażasz oddział, ambulans lub salę szkoleniową i chcesz porozmawiać o tym, które produkty do dróg oddechowych powinny znaleźć się na półce, skontaktuj się z naszym zespołem, a my zajmiemy się tym razem z Tobą.