Kiedy należy używać drogi oddechowej nosowo-gardłowej? Kluczowe wskazania i przeciwwskazania

Nieprzytomny pacjent z zaciśniętą szczęką i kałużą krwi w jamie ustnej i gardle to scenariusz wysokiego ryzyka w leczeniu dróg oddechowych. Nie można otworzyć ust, aby udrożnić drogi oddechowe jamy ustnej i gardła, a liczy się każda sekunda. Jest to jedno z najwyraźniejszych wskazań do udrożnienia dróg oddechowych nosowo-gardłowych (NPA), miękkiej, stożkowej rurki, która przechodzi przez nos i opiera się w gardle dolnym, aby utrzymać drożność górnych dróg oddechowych.

Wiedza kiedy stosować rurkę nosowo-gardłową — i kiedy tego unikać — to podstawowa umiejętność kliniczna ratowników medycznych, lekarzy medycyny ratunkowej, anestezjologów i pielęgniarek intensywnej terapii. W tym artykule wyjaśniono wskazania, przeciwwskazania, rozmiar i technikę zakładania, ze szczególnym naciskiem na podejmowanie decyzji w świecie rzeczywistym.

Co to jest droga oddechowa nosowo-gardłowa?

Drogi oddechowe nosowo-gardłowe to elastyczna rurka wykonana z medycznego PVC lub silikonu. Wprowadza się go do nozdrza i przesuwa, aż jego czubek znajdzie się w nosogardzieli, tuż za językiem. Kołnierz na końcu nosowym zapobiega wsuwaniu się rurki całkowicie do nosa, a ścięta końcówka pomaga przeprowadzić ją przez kanały nosowe.

W przeciwieństwie do dróg oddechowych jamy ustnej i gardła, NPA nie wywołuje tak łatwo odruchu wymiotnego, dlatego często stanowi leczenie wspomagające pierwszego rzutu u pacjentów, którzy nie śpią lub mają silny odruch kaszlowy. Zapewnia również drogę do odsysania wydzieliny i może być używany jako przewód do bronchoskopu lub cewnika do wymiany dróg oddechowych.

Aby można było go zastosować w praktyce, wyrób musi być sterylny, gładki i mieć odpowiedni rozmiar. Dobrze zaprojektowany jednorazowego użytku do dróg oddechowych nosowo-gardłowych od niezawodnego producenta zmniejsza ryzyko infekcji i zapewnia stałą jakość w sytuacjach awaryjnych.

Dostawcy jednorazowych nosowo-gardłowych dróg oddechowych, fabryka niestandardowa - Zhejiang Sungood Te Sungood to chińscy dostawcy jednorazowych dróg oddechowych nosowo-gardłowych i niestandardowa fabryka jednorazowych dróg oddechowych nosowo-gardłowych, główne wskazania... Zobacz produkt →

Kiedy stosować rurkę nosowo-gardłową

Istnieje kilka sytuacji klinicznych, w których NPA jest najlepszym wyborem. Wspólnym wątkiem jest konieczność ominięcia przeszkody w górnych drogach oddechowych przy jednoczesnym zachowaniu dostępu do ust.

Nienaruszony odruch wymiotny lub obudzony pacjent

Pacjenci z nienaruszonym odruchem wymiotnym nie tolerują dróg oddechowych przez część ustno-gardłową. Jeżeli u półprzytomnego pacjenta występuje niedrożność górnych dróg oddechowych spowodowana cofaniem się języka, można założyć NPA przy minimalnej stymulacji. Często obserwuje się to u pacjentów z obniżonym poziomem świadomości z powodu zatrucia, udaru lub drgawek, o ile nadal mają odruchy ochronne w drogach oddechowych. Rurka może pozostać na miejscu podczas monitorowania pacjenta na oddziale ratunkowym lub podczas transportu.

Uraz jamy ustnej, szczękościsk lub złamanie szczęki

Kiedy nie można bezpiecznie otworzyć jamy ustnej – z powodu szczękościska, urazu stawu skroniowo-żuchwowego lub złamania szczękowo-twarzowego – jedyną praktyczną metodą ominięcia przeszkody jest droga przez nos. NPA utrzymuje również krew i zanieczyszczenia z dala od dolnych dróg oddechowych w przypadku uszkodzenia jamy ustnej. W przypadku urazu twarzy lekarz musi rozważyć ryzyko uszkodzenia podstawy czaszki w porównaniu z pilnością upośledzenia dróg oddechowych i zachować ostrożność podczas wszelkich manipulacji w obrębie nosogardzieli, jeśli istnieją wyraźne dowody złamania podstawy czaszki.

Niedrożność u podstawy języka

U wielu nieprzytomnych pacjentów język jest główną przyczyną niedrożności dróg oddechowych. NPA przechodzi za językiem i oddziela go od tylnej ściany gardła, przywracając przepływ powietrza. Jest to szczególnie przydatne w początkowej fazie resuscytacji, przed udrożnieniem dróg oddechowych. Odpowiednio dobrany NPA może złagodzić stridor wdechowy i poprawić unoszenie klatki piersiowej bez konieczności stosowania jakiegokolwiek instrumentarium ustnego.

Aktywność napadowa

Podczas napadu toniczno-klonicznego szczęka jest często zaciśnięta, co utrudnia odsysanie i ułożenie dróg oddechowych przez usta. NPA można bezpiecznie wprowadzić na początku napadu, aby utrzymać drożność dróg oddechowych, lub można go pozostawić na miejscu w okresie ponapadowym. Protokoły służb ratownictwa medycznego często uwzględniają umieszczenie NPA u pacjentów z napadami padaczkowymi, którzy nie są w pełni przytomni i mają słabe napięcie dróg oddechowych.

Przygotowanie do intubacji nosowo-tchawiczej lub bronchoskopii elastycznej

NPA może służyć jako prowadnica lub kanał dla rurki nosowo-tchawiczej, cewnika ssącego lub bronchoskopu. Nałożenie lubrykantu i delikatne wprowadzenie NPA w pierwszej kolejności może zmniejszyć uraz i poprawić skuteczność dalszych zabiegów. Zapewnia również kanał dla tlenu podczas wysiłku. Niektórzy klinicyści wolą wprowadzać cewnik ssący o małej średnicy przez NPA, aby usunąć wydzielinę z tchawicy bez bezpośredniej laryngoskopii.

Wspomaganie dróg oddechowych u dzieci w schorzeniach twarzoczaszki

Dzieci z chorobami takimi jak sekwencja Pierre'a Robina lub zespół Treachera Collinsa często mają mikrognację i glosoptozę. NPA może utrzymać drożność dróg oddechowych do czasu wykonania operacji wzrostu lub jako środek tymczasowy po obrzęku chirurgicznym. Rodziców i opiekunów można nauczyć odsysania i wymieniania dróg oddechowych w domu. U tych pacjentów NPA jest często stosowany przez tygodnie lub miesiące, co wymaga dokładnego monitorowania pod kątem zablokowania i uszkodzenia skóry.

Przeciwwskazania i środki ostrożności

Zastosowanie NPA u niewłaściwego pacjenta może spowodować poważne szkody. Kluczową zasadą jest unikanie podawania leku przez nos w przypadku stwierdzenia lub podejrzenia złamania podstawy czaszki, szczególnie w przypadku wycieku płynu mózgowo-rdzeniowego (CSF). W tym ustawieniu NPA może dostać się do sklepienia czaszki. Chociaż w niektórych wytycznych dotyczących postępowania ratunkowego jest to względne przeciwwskazanie, każdy poważny uraz twarzy obejmujący środkową część twarzy powinien skłonić do poszukiwania innych opcji udrożnienia dróg oddechowych.

Inne przeciwwskazania obejmują:

• Całkowita niedrożność nosa spowodowana polipami, ciałem obcym lub ciężkim skrzywieniem przegrody nosowej.
• Koagulopatia lub jednoczesne stosowanie leków przeciwzakrzepowych, które zwiększa ryzyko ciężkiego krwawienia z nosa.
• Niedawna operacja nosa, zwłaszcza operacja przezklinowa lub operacja zatok.
• Podejrzewa się złamanie nosa z przemieszczeniem lub niestabilnością.

U dzieci wydatna tkanka migdałkowata może sprawić, że NPA będzie bardziej traumatyczne. Zawsze używaj odpowiedniego rozmiaru i odpowiedniego smarowania i nigdy nie naciskaj rury na opór. Jeśli pacjent stanie się bardziej pobudzony lub spadnie saturacja tlenem, należy ponownie ocenić położenie NPA i rozważyć alternatywne udrożnienie dróg oddechowych.

Rozmiar i technika wstawiania

Wybór odpowiedniego rozmiaru NPA jest prosty: należy zmierzyć odległość od czubka nosa pacjenta do skrawka ucha. Wynikowa długość w centymetrach zwykle odpowiada średnicy wewnętrznej. Typowe rozmiary dla dorosłych wahają się od 6,0 ​​do 9,0 mm średnicy wewnętrznej; rozmiary pediatryczne zaczynają się już od 2,5 mm. Zbyt długa rurka może wejść do przełyku lub krtani, natomiast zbyt krótka nie usunie niedrożności u nasady języka.

Kroki wstawiania:

1. Dokładnie nasmaruj NPA rozpuszczalnym w wodzie żelem, aby zmniejszyć tarcie i uraz błony śluzowej.
2. Wybierz bardziej drożne nozdrze; często prawa strona jest łatwiejsza, ponieważ skos jest skierowany w stronę przegrody, ale należy sprawdzić, czy pacjent nie ma skrzywionej przegrody lub polipów nosa.
3. Wsuwaj rurkę po dnie jamy nosowej delikatnym ruchem obrotowym, kierując ją w stronę potylicy, a nie w górę, w stronę oczu.
4. Po włożeniu należy potwierdzić przepływ powietrza, umieszczając stetoskop nad piastą rurki lub wyczuwając ruch powietrza. U oddychającego pacjenta powinno być także widoczne uniesienie klatki piersiowej i kondensacja pary wodnej w rurce.

Jeśli napotkasz opór, zatrzymaj się i wypróbuj drugie nozdrze lub ponownie rozważ wskazanie. Na manekinach można przećwiczyć prawidłową technikę, ale równie ważna jest ocena kliniczna nakazująca porzucenie zabiegu, gdy nie jest on gładki.

NPA vs. OPA: Dopasowanie urządzenia do pacjenta

Wybór pomiędzy NPA a drogami ustno-gardłowymi zależy głównie od poziomu świadomości pacjenta i obecności urazu jamy ustnej. Poniższa tabela podsumowuje kluczowe różnice, które wpływają na decyzje kliniczne.

W praktyce NPA jest preferowane, gdy u pacjenta występuje jakikolwiek stopień odruchu ochronnego dróg oddechowych lub gdy droga doustna jest niedostępna. OPA pozostaje standardem podczas resuscytacji krążeniowo-oddechowej u pacjenta z bezdechem, bez kaszlu i krztuszenia się. Wiele algorytmów postępowania w sytuacjach awaryjnych dróg oddechowych uczy obecnie NPA jako podstawowego podstawowego środka wspomagającego drogi oddechowe, ponieważ jest on bezpieczniejszy w szerszym zakresie scenariuszy.

Komplikacje i jak im zapobiegać

Najczęstszym powikłaniem założenia NPA jest krwawienie z nosa. Można to zminimalizować, wybierając rurkę o odpowiednim rozmiarze, stosując lubrykant rozpuszczalny w wodzie i nigdy nie wprowadzając urządzenia na siłę. Jeśli wystąpi krwawienie, zwykle zatrzymuje je bezpośredni ucisk nozdrza na kilka minut, ale może być konieczne odsysanie, aby utrzymać drożność dróg oddechowych.

Do poważniejszych powikłań zalicza się rozwarstwienie podśluzówkowe, infekcję podśluzówkową, a nawet przejście wewnątrzczaszkowe u pacjentów z niewykrytym złamaniem podstawy czaszki. Przed założeniem należy zawsze sprawdzić historię pacjenta i wzór obrażeń twarzy. U pacjentów z ciężkim urazem twarzy należy zabezpieczyć drogi oddechowe bardziej zdecydowanymi metodami, takimi jak intubacja dotchawicza lub chirurgiczne udrożnienie dróg oddechowych, zamiast polegać na NPA.

Po założeniu należy monitorować pacjenta pod kątem oznak poprawy dróg oddechowych: uniesienia klatki piersiowej, szmerów oddechowych, nasycenia tlenem. Jeśli drogi oddechowe pozostają niedrożne, NPA może być zatkany gruzem lub źle umiejscowiony. Wyjmij go, odessaj nosogardło, jeśli to możliwe, i włóż ponownie świeżą rurkę lub zmień strategię udrażniania dróg oddechowych.

Punkty do domu

Udrożnienie dróg oddechowych nosowo-gardłowych jest nieocenionym narzędziem w udrożnieniu dróg oddechowych, zwłaszcza gdy droga doustna jest nieskuteczna lub niedostępna. Należy go stosować, gdy pacjent ma nienaruszony odruch wymiotny, szczękościsk, uraz jamy ustnej lub gdy zachodzi potrzeba tymczasowego założenia przewodu do bronchoskopii lub intubacji nosowo-tchawiczej. Unikaj go w przypadku podejrzenia złamania podstawy czaszki, ciężkiej koagulopatii lub niedrożności nosa.

Przy odpowiednim rozmiarze i delikatnej technice NPA można umieścić szybko i bezpiecznie, potencjalnie przekształcając niemożliwe do udrożnienia drogi oddechowe w stabilne. Więcej informacji na temat wyboru urządzenia udrażniającego drogi oddechowe i bezpieczeństwa jego zakładania można znaleźć w naszym przeglądzie wskazówek dotyczących zakładania maski krtaniowej i jej rozmiaru.