Przeciwwskazania OPA: dlaczego odruch wymiotny i przytomni pacjenci wykluczają stosowanie

Po podejrzeniu przedawkowania opioidów pacjent nie reaguje. Częstość oddechów wynosi sześć oddechów na minutę, a nasycenie tlenem spada. Wykonujesz uniesienie głowy z odchyleniem i podbródkiem, otwierasz usta i sięgasz do dróg oddechowych ustno-gardłowych (OPA). W momencie, gdy zakrzywiona plastikowa końcówka dotknie tylnej części gardła, pacjent krztusi się i wymiotuje. Jest to klasyczny, możliwy do uniknięcia błąd: OPA zastosowano pomimo wyraźnych przeciwwskazań. Nie wolno stosować dróg oddechowych przez jamę ustno-gardłową u pacjenta z nienaruszonym odruchem wymiotnym ani u pacjentów, którzy są przytomni lub reagują na tyle, aby oprzeć się urządzeniu. Przed założeniem OPA należy upewnić się, że pacjent nie reaguje i nie ma odruchów ochronnych w drogach oddechowych.

Co robi droga oddechowa jamy ustnej i gardła

OPA to zakrzywiony, półsztywny element wspomagający drogi oddechowe, który utrzymuje język do przodu i zapobiega zapadaniu się tkanek miękkich gardła. Wprowadza się go przez usta, a jego dystalny koniec znajduje się tuż nad nagłośnią, zapewniając czysty kanał dla powietrza docierającego do krtani. Jest powszechnie stosowany podczas wentylacji za pomocą worka za pomocą maski, w przypadku zatrzymania akcji serca oraz jako blokada przed ukąszeniem podczas intubacji przez usta.

Te cechy wyjaśniają, dlaczego urządzenie nie jest odpowiednie dla każdego pacjenta. OPA nie chroni dróg oddechowych przed aspiracją, a po umieszczeniu u niewłaściwego pacjenta może wywołać silne odruchy obronne.

Podstawowe przeciwwskazanie: nienaruszony odruch wymiotny

Odruch wymiotny to mechanizm ochronny, który zamyka głośnię i kurczy mięśnie gardła podczas stymulacji tylnej części gardła. Umieszczenie OPA u pacjenta, który nadal ma ten odruch, wywołuje przewidywalny łańcuch powikłań:

• Wymioty i aspiracja treści żołądkowej do płuc
• Skurcz krtani, który może powodować całkowitą niedrożność dróg oddechowych
• Kaszel i wysiłek, które zwiększają ciśnienie wewnątrzczaszkowe i zapotrzebowanie mięśnia sercowego na tlen
• Pobudzenie, które utrudnia natlenienie i wentylację

Dlatego odruch wymiotny jest najważniejszym przeciwwskazaniem do stosowania OPA. Jeśli pacjent krztusi się po dotknięciu tylnej części gardła, nie wolno wprowadzać OPA. Protokoły kliniczne dotyczące medycyny ratunkowej i znieczulenia konsekwentnie wymieniają nienaruszony odruch wymiotny jako bezwzględne przeciwwskazanie, ponieważ ryzyko aspiracji i skurczu krtani przewyższa wszelkie korzyści wynikające z poprawy przepływu powietrza.

Drugie przeciwwskazanie: pacjent świadomy lub reagujący

Świadomy pacjent nie będzie tolerował OPA. Nawet senny pacjent, który reaguje na głos lub bolesną stymulację, często gryzie, krztusi się lub wypycha urządzenie. Zasada kliniczna jest prosta: OPA jest odpowiednia tylko dla pacjenta, który nie jest w stanie chronić własnych dróg oddechowych. Jeśli pacjent może mówić, kaszleć, połykać lub wykonywać polecenia, OPA jest przeciwwskazane.

Korzystanie ze skali AVPU może pomóc w szybkim podjęciu tej decyzji. OPA jest uzasadniona tylko u pacjenta, który nie reaguje na żadne bodźce. W przypadku każdego pacjenta, który reaguje na głos (V) lub ból (P), OPA nie jest odpowiednia. Odzyskanie przytomności podczas resuscytacji jest dobrze znanym powodem natychmiastowego usunięcia OPA, ponieważ powrót odruchów oddechowych naraża pacjenta na ryzyko wymiotów i aspiracji.

Inne przeciwwskazania i środki ostrożności

Oprócz odruchu wymiotnego i świadomości, kilka sytuacji klinicznych wymaga ostrożności lub całkowicie wyklucza użycie OPA:

• Podejrzenie ciała obcego w górnych drogach oddechowych: urządzenie może wepchnąć częściową niedrożność głębiej do tchawicy.
• Ciężki uraz jamy ustnej lub niedawna operacja jamy ustnej: założenie może spowodować uszkodzenie szwów, przemieszczenie złamanych zębów lub nasilenie krwawienia.
• Połknięcie substancji żrącej z oparzeniami jamy ustnej i gardła: urządzenie może spowodować dalsze uszkodzenie błony śluzowej.
• Szczękościsk lub zaciśnięta szczęka: włożenie na siłę może spowodować uszkodzenie zębów i tkanek miękkich.
• Nieprawidłowości anatomiczne, takie jak powiększone migdałki, guzy gardła lub obrzęki: mogą one zniekształcić kanał i uniemożliwić bezpieczne umieszczenie.

W takich sytuacjach istotne jest rozważenie konieczności zapewnienia wsparcia dróg oddechowych w kontekście potencjalnego uszkodzenia urządzenia. OPA jest prostym narzędziem, ale może powodować poważne komplikacje, jeśli zostanie użyty bez oceny klinicznej.

Jak potwierdzić przeciwwskazania przed założeniem

Ocena zajmuje mniej niż dziesięć sekund, jeśli jest przeprowadzana systematycznie:

1. Sprawdź poziom świadomości. Krzycz i zastosuj bolesny bodziec. Jeżeli pacjent zareaguje, OPA jest przeciwwskazana.
2. Sprawdź odruch wymiotny. Delikatnie stymuluj tylną część gardła za pomocą szpatułki lub końcówki ssącej. Jeśli pacjent krztusi się, OPA jest przeciwwskazana.
3. Sprawdź jamę ustną. Poszukaj luźnych zębów, krwi, wymiocin lub mas. Przed kontynuowaniem odessaj i usuń wszelki materiał utrudniający pracę.
4. Dokonuj ponownej oceny w sposób ciągły. Poziom świadomości pacjenta może szybko się zmienić. Jeżeli odruchy oddechowe powrócą, należy natychmiast usunąć OPA.

To systematyczne podejście pozwala uniknąć najczęstszych błędów: zbyt wczesnego założenia urządzenia u pacjenta, który ma jeszcze odruchy lub pozostawienia go na miejscu, gdy pacjent zaczyna się budzić.

Bezpieczniejsza alternatywa: drogi oddechowe nosowo-gardłowe

Gdy OPA jest przeciwwskazana ze względu na nienaruszony odruch wymiotny lub stan półprzytomności, standardową alternatywą jest droga oddechowa nosowo-gardłowa (NPA). NPA wprowadza się przez nozdrze i przechodzi wzdłuż dna jamy nosowej do gardła. Ponieważ omija jamę ustną i najbardziej wrażliwe obszary tylnego języka, jest znacznie lepiej tolerowany przez pacjentów, którzy nadal mają pewne odruchy oddechowe.

Jednorazowe drogi oddechowe nosowo-gardłowe do udrażniania dróg oddechowych Ta jednorazowa droga oddechowa nosowo-gardłowa stanowi tolerowaną alternatywę, gdy droga oddechowa jamy ustnej i gardła jest przeciwwskazana, pomagając w utrzymaniu wentylacji u półprzytomnych pacjentów z nienaruszonymi odruchami wymiotnymi lub ograniczonym otwieraniem ust. Zobacz produkt →

NPA jest szczególnie przydatny u pacjenta z obniżonym poziomem świadomości, który nadal krztusi się, lub u pacjenta wymagającego częstego odsysania. Można go również stosować, gdy droga doustna jest zablokowana przez uraz lub szczękościsk. Podobnie jak OPA, NPA nie jest ostatecznym udrożnieniem dróg oddechowych, ale może poprawić wentylację i zyskać cenny czas.

Kiedy drogi oddechowe potrzebują większego wsparcia

U niektórych pacjentów OPA nie jest ani właściwa, ani wystarczająca. Wentylacja pacjenta, który całkowicie nie reaguje i nie ma odruchu wymiotnego, może być nadal trudna, szczególnie jeśli utrzymuje się niedrożność górnych dróg oddechowych lub niska podatność na leczenie. W takich przypadkach rozsądnym następnym krokiem jest założenie nadgłośniowej drogi oddechowej, takiej jak maska ​​krtaniowa (LMA). LMA znajduje się nad głośnią i zapewnia lepsze uszczelnienie podczas wentylacji nadciśnieniem niż same OPA lub NPA. Informacje na temat rozmiaru, techniki osadzania i rozwiązywania problemów można znaleźć w naszych prowadnik dróg oddechowych maski krtaniowej szczegółowo opisuje najważniejsze kroki.

Standardowa silikonowa maska krtaniowa dróg oddechowych Ta silikonowa nadgłośniowa droga oddechowa zapewnia niezawodne uszczelnienie wentylacji dodatnim ciśnieniem w przypadku awarii podstawowych dróg oddechowych, stanowiąc praktyczny kolejny krok przed intubacją dotchawiczą u niereagujących pacjentów. Zobacz produkt →

Gdy urządzenie nadgłośniowe również jest niewystarczające lub gdy u pacjenta występuje duże ryzyko aspiracji, ostatecznym rozwiązaniem jest intubacja dotchawicza. Decyzja o przejściu do intubacji zależy od utlenowania, wentylacji, ochrony dróg oddechowych i oczekiwanego przebiegu klinicznego. Te zaawansowane opcje nie są zamienne z OPA; wymagają więcej szkolenia, większego doświadczenia i dokładniejszego monitorowania.

Praktyczne podsumowanie

Przeciwwskazania do stosowania OPA nie są skomplikowane, ale łatwo je przeoczyć podczas stresującej resuscytacji. Najważniejsze punkty do zapamiętania:

• Nigdy nie należy zakładać OPA u przytomnego pacjenta lub u pacjenta, który reaguje na głos lub ból.
• Nigdy nie należy zakładać OPA pacjentowi z nienaruszonym odruchem wymiotnym.
• Przed każdym założeniem należy szybko i systematycznie sprawdzać odruch wymiotny.
• Jeśli występuje odruch wymiotny, zamiast tego użyj drogi oddechowej nosowo-gardłowej.
• Jeżeli OPA i NPA nie wystarczą, należy zastosować intubację nadgłośniową lub dotchawiczą.

Podjęcie właściwych decyzji zmniejsza ryzyko aspiracji, skurczu krtani i jatrogennego urazu dróg oddechowych. Jeśli oceniasz urządzenia do udrażniania dróg oddechowych dla swojej placówki lub potrzebujesz szczegółów specyfikacji, skontaktuj się z naszym zespołem za pomoc.